Udostępnianie zasobów w ramach chmur obliczeniowych może przybierać różne formy w zależności od tego, kto zgłasza zapotrzebowanie na takie usługi i kto je faktycznie świadczy. Rozwiązania w tym zakresie zazwyczaj są określane mianem chmur prywatnych lub publicznych. Najpierw zajmiemy się tymi pierwszymi. Coraz więcej przedsiębiorstw dysponuje własnymi działami IT, które są odpowiedzialne za ogół aspektów związanych z działaniem komputerów, sieci komputerowych, baz danych i oprogramowania.

W zależności od branży działy te mogą odgrywać mniejszą lub większą rolę. Naturalnym jest, że ich znacznie rośnie w przypadku przedsiębiorstw, które swoją rynkową aktywność wiążą z nowymi technologiami czy internetem. Nie jest to wszakże regułą. Z chmurą prywatną mamy zatem do czynienia w sytuacji, kiedy dział IT firmy X świadczy na rzecz innych działów usługi cloud computing.

Może wydawać się to dziwne, ale miewa poważne uzasadnienie ekonomiczne. Uczynienie z jednej komórki przedsiębiorstwa niezależnego ciała o pewnej autonomii powoduje, że całokształt działań przebiega sprawniej, a pozostałe działy w firmie traktują kwestię poważniej. Chmura obliczeniowa pozostaje przy tym całkowicie wewnętrzną sprawą, nie jest dzielona z innymi podmiotami i pracuje w całości na rzecz sukcesu jednej marki. Takie podejście do rozwiązań IT jest coraz powszechniejsze.

Czasami model chmur prywatnych bywa nazywany wewnętrznym outsourcingiem, w ramach którego jeden dział (w tym przypadku wyspecjalizowany w technologii informacyjnej) występuje wobec wszystkich pozostałych jako usługodawca. Zostaje też jasno oddzielona odpowiedzialność fachowców zarządzających chmurą.

Posted in: IT